unnamed
Yaklaşık bir saat önce bayat ekmekleri karşı çatıya atarken martıların aşırı iştahlı halleri beni gaza getirdi. Hal böyle olunca normal ekmekleri de ıslatıp attım. Ama hala doymamış gibi bağırıyorlardı. Yani sonuçta kıştı, soğuktu, açtı hayvanlar, bir şeyler daha vermeliydim ama ne? Bir an dolaptaki aşureler geldi aklıma, hemen doldurdum poşete salladım çatıya. Amanın! bir gürültü bir ses bir dağılma hali, bi anda bütün mahalle aşure koktu sandım. Mahalle kokmasa da çatının altında oturan komşunun evi net kokmuştu. Ondan emindim. Gidip teyzeden helallik isterdim istemesine ama kuşlara aşure vermenin mantığını nasıl izah edecektim? Teyzecim kuşlar çok iştahlıydı evde atacak bir şey kalmayınca aşure mi attım diyeydim. Yani siz bile böyle saçmalama der gibi bakıyorsanız herhalde kadın terlikle kovalardı beni. Bu yüzden bundan vazgeçtim. Çünkü o son terlik bükücülerden bir tane de bizim evde vardı. Bu yaptığım kulağına geldiği an o da beni çatıya sallardı. Bu yüzden herkesden önce davranıp itiraf.com’a bağlamam gerekiyordu. Koştum gittim yanına, Bismillah dedim başladım söze, bak dedim anne, şimdi bir şey dicem ama kızmak yok. Ben böyle böyle bir şey yaptım, ama sor niye yaptım? Hop birden demesin mi niye yaptın? Yahu anne o lafın gelişiydi ya lafın gelişi. Sorulur mu öyle hemen niye yaptın diye. Zaten durmuş olan beynim, panikten iyice deliye bağladı ve bana dünyanın en saçma açıklamasını yaptırdı; Ya anne Nuh’un gemisinde sadece insanlar mı vardı, orada hayvanlarda vardı, o yüzden aşure yemek onların da hakkı. Keşke o an annemin gözlerindeki “İmdat! Kızım kafayı yedi” ifadesini size gösterebilseydim. Eminim o zaman siz de “Kuşlar çok iştahlıydı, gaza gelip aşure attım” açıklamasını kabul ederdiniz. ?

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here